Daily diary

تکه هایی از یک کل منسجم هم در ۳۶۴امین صفحه اش

با این جمله تمام شد...

آدمها مقصر نیستند...آدمها نشانه هایی برای کشف کردن اقیانوس هایی از تنهایی، اندوه، رشد، عشق، تلاش و امید هستند،آدمها معجزه هستند..

معجزه های دردناک که موقتا در اختیار ما هستند تا تمرین دل نبستن کنیم؛)))

پایان

اون کلمه پایان آخر صفحه برام ی حس عجیب داشت...:) انگار درمانگری در این مدت کنارم بود ..انگار ی دوست خوب بود یکی که چندروزی رو وقف من کرد ..و الان باید بره:)

قدر دوستاتو بدون مخصوصا اگر از جنس کتاب باشن:)